ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Ελληνόγλωσση
Αγγελίδης Ζ., Αθανασίου Χ., Μοντεσάντου Ε., Παπαδημητρίου Ε., Υφαντής Γ. (2011). Θεσσαλονίκη, Βιώσιμη Πόλη. Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού, Θεσσαλονίκη.
Αγγελίδης, Ζ. , Αθανασίου, Χ., Υφαντής, Γ. (2009). Νερό: αειφορική διαχείριση και περιβάλλον. Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού, Θεσσαλονίκη.
Αθανασίου, Χ., Παπαδημητρίου Ε., Ριφάκη Ν., Σλαυκίδης Γ. (2013). Ενεργός πολίτης στη γειτονιά μου. Εκπαιδευτικό υλικό για το σχεδιασμό και υλοποίηση δράσεων στην τοπική κοινωνία. Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού & Βερτίσκου, Θεσσαλονίκη.
Αθανασίου, Χ., Υφαντής Γ., Τσολακίδου Π., Παπαδημητρίου Ε. (2013). Μια άλλη ματιά στα τηγανέλαια. Προτάσεις για μια εκπαιδευτική προσέγγιση της διαχείρισης και ανακύκλωσης τηγανελαίων. Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού & Βερτίσκου, Θεσσαλονίκη.
Γεωργόπουλος, Α. (2014). Περιβαλλοντική Εκπαίδευση: Ζητήματα ταυτότητας. Gutenberg, Αθήνα.
Δημητρίου, Α. (2009). Περιβαλλοντική εκπαίδευση: περιβάλλον, αειφορία - Θεωρητικές και παιδαγωγικές προσεγγίσεις. Επίκεντρο, Αθήνα.
Δημητρίου Α. (2014) Εκπαίδευση για το περιβάλλον και την αειφορία και ενεργός πολίτης. Διαπιστώσεις, επιδιώξεις, προοπτικές. Για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση Τεύχος 6(51).
Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (2013). Αστικό περιβάλλον. Ανασύρθηκε από: http://www.eea.europa.eu/el/themes/urban/intro
Ζαχαρίου, Α., Συμεού, Λ., Κατσίκης, Α. (2005). Προγράμματα δράσης στην κοινότητα: Μια εναλλακτική πρόταση προώθησης του κοινωνικού-κριτικού χαρακτήρα της ΠΕ στην σχολική διαδικασία. 1ο Συνέδριο Σχολικών Προγραμμάτων ΠΕ, Κόρινθος, Σεπ. 2005.
Λιαράκου, Γ. & Φλογαίτη, Ε. (2007). Από την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στην Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη: Προβληματισμοί, Τάσεις και Προτάσεις. Νήσος, Αθήνα.
Ματσαγγούρας, Η. (2000). Η ομαδοσυνεργατική διδασκαλία: «Γιατί», «Πώς», «Πότε» και «για Ποιους». Ανασύρθηκε από: http://users.auth.gr/~kliapis/matsF.pdf
Μιχαήλ, Σ. & Παπαδημητρίου, Ε. (2008). Αναζητώντας τον χαμένο χώρο. ΚΠΕ Ελευθερίου Κορδελιού, Θεσσαλονίκη.
Μπακιρτζής, Κ. (2005). Βασικές θέσεις για μια παιδαγωγική της βιωματικής εμπειρίας. Στο: Γεωργόπουλος, Α. (επ.) (2005). Περιβαλλοντική Εκπαίδευση: ο Νέος Πολιτισμός που Αναδύεται, Gutenberg: Αθήνα.
Μπακιρτζής, Κ. (1996). Δυναμική της ομάδας στην τάξη. Gutenberg, Αθήνα.
Mogensen, F., & Mayer, M. (Eds) (2005). Perspectives on Environmental Education - a critical framework. Στο Φλογαΐτη, Ε. & Λιαράκου, Γ. (επ.) (2009): Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη. ΚΠΕ Αρχανών, Αθήνα.
Παπαδημητρίου, Β. (1994). Περιβαλλοντικά Κέντρα και Περιβαλλοντική Εκπαίδευση: Σύγχρονη Εκπαίδευση, τ.χ.7, 68-72.
Παπαδημητρίου, Β. (2014). Εκπαίδευση Βασισμένη στον «Τόπο». Για την Περιβαλλοντική Εκπαίδευση, Τεύχος 1(46).
Παπαδημητρίου, Ε., Υφαντής, Γ. (2011). Δυτική Θεσσαλονίκη. Κ.Π.Ε. Ελευθερίου Κορδελιού , Θεσσαλονίκη.
Σχίζα Κ. (2009).Συστημική Σκέψη και Περιβαλλοντική Εκπαίδευση. Ένα διδακτικό μοντέλο που οικοδομεί την κριτική σκέψη και τη σχέση με τον «άλλον». Δαρδάνος, Αθήνα.
Φλογαΐτη, Ε. (2006). Εκπαίδευση για το Περιβάλλον και την Αειφορία. Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα.
Χρυσαφίδης, Κ. (2000). Βιωματική-επικοινωνιακή διδασκαλία. Η εισαγωγή της μεθόδου project στο σχολείο. Gutenberg, Αθήνα.
Ξενόγλωσση
Arenas, Α. (1999). What happens to the local? In Defence of a Pedagogy of Place. Paper presented at the Annual meeting of the comparative and International Education Society, Toronto, Canada.
Black, R. (2008) Beyond the Classroom: Building New School Networks. ACER Press, Victoria Australia.
Blank, M.J., Johnson, S. D., Sah, B.P., (2003). Community as text: Using the community as a resource for learning in Community schools. New Directions for Youth Development 97, 107-120.
Cameron, J., Mulligan, M. & Wheatley, V. (2004). Building a Place- Responsive Society Through Inclusive Local Projects and Networks. Local Environment. 9(2), 147-161.
De Laat M., (2006) Network learning. Police Academy, Apeldoorn Netherlands
EU (2010). Making our cities attractive and sustainable. How the EU contributes to improving the urban environment. Publications Office of the European Union, 36 pp., Luxembourg.
Gruenewald, D.A., Smith, G.A. (2008). Place-based education in the global age, Local Diversity. Routlege, New York, London.
Hart, R. (1997). Children’s Participation: The theory and practice of involving young citizens in community development and environmental care. UNICEF/Earthscan, London.
Huckle, J. (2006). Education for Sustainable Development: A briefing paper for the Training and Development Agency for Schools. Ανασύρθηκε από: http://john.huckle.org.uk/publications_downloads.jsp
Katz S., Earl L., Jaafar S. (2009) Building and Connecting Learning Communities: The Power of Networks for school improvement. Corwin Press, California.
Kemp, T., (2006). Engaging the environment: A case for a place- based curriculum. Curriculum and Teaching Dialogue 8, 125-142.
Kolb, D., A. (1984): Experiential learning: experience as the source of learning and development Prentice Hall: Englewood Cliffs, NJ. Ανασύρθηκε από: http://academic.regis.edu/ed205/Kolb.pdf
McCormick, R., Fox, A., Carmichael, P., Procter R. (2011). Researching and Understanding Educational Networks. Routledge, New York.
McKeown, R. (2002). Education for Sustainable Development Toolkit. Waste Management Research and Education Institution. Ανασύρθηκε από: http://www.esdtoolkit.org/esd_toolkit_v2.pdf
Sanger, M. (1997). Sence of Place and education. Journal of Environmental Education 29(1), 4-8.
Smith, G. (1992). Education and the Environment. Albany: SUNY
Smith A., Wohlstetter P. (2001). Reform through school networks, a new kind of authority and accountability. Educational policy Vol. 15 No 4 Corwin press
Sobel, D. (2004). Place-based education: Connecting Classrooms and Community. Orion Society Press, Great Barrington, MA.
Theobald, P. (1997). Teaching the commons: Place, pride, and the renewal of community. Westview Press, Boulder, CO.
Tsevreni, I. (2011). Towards an environmental education without scientific knowledge: an attempt to create an action model based on children's experiences, emotions and perceptions about their environment, Environmental Education Research, 17 :1.
UNECE, (2005). Στρατηγική της UNECE για την Εκπαίδευση για την Αειφόρο Ανάπτυξη. Επιτροπή για την Περιβαλλοντική πολιτική (Vilnius, 17-18 Μαρτίου 2005). Ανασύρθηκε από: http://www.unece.org/env/esd/strategytext/strategyiinGreek.pdf
UNESCO, (2005).United Nations Decade of Education for Sustainable Development (2005-2014): International Implementation Scheme Paris: Unesco. Ανασύρθηκε από: http://unesdoc.unesco.org/images/0014/001486/148654e.pdf
UNESCO, 2010. Teaching and learning for a sustainable future. Ανασύρθηκε από:
http://www.unesco.org/education/tlsf
UNESCO (2014). Shaping the Future We Want, UN Decade of Education for Sustainable Development (2005-2014) FINAL REPORT
U. N., Department of Economic and Social Affairs, Population Division (2014). World Urbanization Prospects: The 2014 Revision, Highlights (ST/ESA/SER.A/352).
Wohlstetter P., Malloy C., Chau D., Polhemus J. (2003). Improving Schools Through Networks: A New Approach to Urban School Reform. Educational Policy, Vol. 17 No 4, Corwin Press.
Ζαχαρίου, Α., Βαλανίδης, Ν., Kadji-Beltran, C., Ηροδότου, Η. (2003). The Social Critical character of Environmental Education and Environmental Education Centres: A case from Cyprus Environment 2010: Situation and Perspectives for the European Union 6-10 May 2003. Porto, Portugal. Ανασύρθηκε από: http://paginas.fe.up.pt/~mjneves/env2010_files/Sessions/Papers%20J/Zachariou,Aravella2.PDF